733°
Dodane przez Hans
, opublikowano
, opublikowano
Astronomowie spod sztandarów Caltechu ogłosili odkrycie swoim "małym" (1,2m) teleskopem nowego rodzaju supernowych. Jutro, w czasopiśmie Nature, zostaną opublikowane wyniki badań nad nową klasą supernowych. Jak na razie naukowcy zaobserwowali jedynie 4 nietypowe, niebieskie supernowe. Dodatkowo, udało się sklasyfikować dwie wcześniejsze obserwacje, supernową SCP 06F6 i 2005ap jako przedstawicieli, nowej, właśnie klasyfikowanej grupy. Oba wspomniane, wcześniejsze przypadki wykazały bardzo dziwne widmo jak na supernową i niezwykłą "moc" eksplozji, dochodzącą do 10-krotnej siły "zwykłej" supernowej. Naukowcy używając teleskopów PTF (Palomar Transient Factory), zdołali zarejestrować 4 kolejne przypadki nietypowych, "niebieskich" supernowych i uchwycić ich widma.
Niestety, analizy poza powiązaniem ze sobą wszystkich przypadków i zasugerowaniem, że mamy doczynienia z całkowicie nową klasa obiektów, nie wyjaśniają całkowicie mechanizmów powstawania tych niezwykle energetycznych tworów. Jedna z pierwszych roboczych teorii mówi o tym, że niezwykła emisja rejestrowana przy tej klasie supernowych może pochodzić z interakcji między magnetarem powstałym z samej eksplozji, a materią wyrzuconą w okoliczną przestrzeń przez rozpadająca się gwiazdę u schyłku życia. Druga z teorii wspomina o śmierci supermasywnej gwiazdy o masie w przedziale 90-130 mas Słońca (czyli okolice górnych granic masy jakie w ogóle mogą być osiągnięte przez gwiazdę), która w trakcie eksplozji również wchodzi w interakcję z materią odrzuconą przez nadolbrzyma w okresie pulsacji poprzedzających zgon.
Odkrywcy pokładają spore nadzieje w nowym typie supernowych, jako kluczu do badań niewielkich galaktyk karłowatych.
Image Credit: Caltech/Robert Quimby/Nature
Niestety, analizy poza powiązaniem ze sobą wszystkich przypadków i zasugerowaniem, że mamy doczynienia z całkowicie nową klasa obiektów, nie wyjaśniają całkowicie mechanizmów powstawania tych niezwykle energetycznych tworów. Jedna z pierwszych roboczych teorii mówi o tym, że niezwykła emisja rejestrowana przy tej klasie supernowych może pochodzić z interakcji między magnetarem powstałym z samej eksplozji, a materią wyrzuconą w okoliczną przestrzeń przez rozpadająca się gwiazdę u schyłku życia. Druga z teorii wspomina o śmierci supermasywnej gwiazdy o masie w przedziale 90-130 mas Słońca (czyli okolice górnych granic masy jakie w ogóle mogą być osiągnięte przez gwiazdę), która w trakcie eksplozji również wchodzi w interakcję z materią odrzuconą przez nadolbrzyma w okresie pulsacji poprzedzających zgon.
Odkrywcy pokładają spore nadzieje w nowym typie supernowych, jako kluczu do badań niewielkich galaktyk karłowatych.
Image Credit: Caltech/Robert Quimby/Nature
Link: media.caltech.edu »
Kto głosował na tę wiadomość
- Hans,
- E.Eri,
- LechMankiewicz,
- wimmer,
- Adam_Jesion,
- ekolog,
- cosmo,
Dodaj komentarz
Brak komentarzy
UWAGA! Wszystkie komentarze na portalu Astropolis.pl są monitorowane. Nie obrażaj nikogo, pisz na temat i sprawdź pisownię. Niepodporządkowanie się do tych zasad będzie się wiązało z usunięciem twojej wiadomości.