W nocy z 22 na 23 sierpnia 2011 roku o godzinie 2:14 czasu lokalnego kamery Polskiej Sieci Bolidowej (PFN) zarejestrowały jasną spadającą gwiazdę. Zjawisko to zauważone zostało również przez naocznych świadków.

Wstępna analiza zebranego materiału obserwacyjnego wskazuje, że było to niewielkie ciało, które przybyło do nas z głównego pasa planetoid. Cała trajektoria lotu znajdowała się nad terytorium Ukrainy. Niestety obiekt był zbyt mały by dotrzeć do powierzchni Ziemi.

Pełną analizę zjawiska można znaleźć na stronie

Już od 17 lipca możemy obserwować pojawiające się meteory z roju Perseidów. Wraz z kolejnymi dniami ich aktywność będzie systematycznie rosła, osiągając swoje maksimum w nocy z 12/13 sierpnia. Według przewidywań najwięcej zjawisk pojawi się (13 sierpnia), w przedziale pomiędzy godziną 01h–13h30m UT wraz z pikiem aktywności najprawdopodobniej ok godz 6 UT. (czasu uniwersalny UT = czas polski - 2h; ) Wtedy też spodziewamy się aktywności roju (tzw. ZHR) na poziomie kilkudziesięciu.

Niestety w tegorocznych obserwacjach będzie nam przeszkadzał Księżyc, który nie dość, że będzie w pełni to będzie nam towarzyszył całą noc wschodząc przez godziną 20.00, a zachodzą po 4.00 rano wraz z nastawaniem świtu. Na szczęście wzniesie się tylko 20 * nad południowym horyzontem, dzięki czemu nie będzie aż tak bardzo uciążliwy. Wobec czego, warto obserwować północna część nieba zostawiając Księżyc za plecami, a najlepiej zasłaniając go jakąś przeszkodą terenową np. drzewem , domem. Z Perseidami żegnamy się wraz z końcem sierpnia.

30 kwietnia nad ranem meteoryt przebił dach budynku gospodarczego we wsi Sołtmany koło Giżycka.

Warto przypomniec o ataku na czlowieka z 30 liściopada 1954 r.:
http://en.wikipedia.org/wiki/...
http://www.history.com/... >

Dzisiejszej nocy (8/9 października 2010) zapowiadane jest maksimum aktywności meteorów z roju Drakonidów. Rój ten związany jest z kometą 21P/Giacobini-Zinner, która obiega Słońce z okresem około 6 lat i 7 miesięcy. Kometa ta, jako pierwsza w historii, została zbadana z bliska, gdy we wrześniu 1985 roku sonda ICE przeleciała przez jej głowę i warkocz. 21P/Giacobini-Zinner na swej drodze wokół Słońca odwiedza okolice orbity Ziemi. Dzięki temu pozostawione na jej orbicie cząstki materii tzw. meteoroidy mają szansę trafić wprost w atmosferę Ziemską i spalając się w atmosferze pojawić się nam na nocnym niebie w postaci meteoru.

Drakonidy wyróżniają się spośród innych widocznych na niebie meteorów tym, że są względnie wolne. Prędkość liniowa meteorów z tego roju jest bliska 20 km/s. Dla porównania najszybsze meteory mogą osiągnąć prędkości 72 km/s. Te liczby wydają się być małe, jednak 20 km/s to aż 72 000 km/h. Poruszając się z taką prędkością można w ciągu godziny niemal dwukrotnie okrążyć Ziemię! Drugą, równie ważną cechą Drakonidów jest to, że zdają się wylatywać z okolic gwiazdozbioru Smoka (łac. Draco). Miejsce to zaznaczone jest na mapie nieba poniżej, a ponieważ Smok jest konstelacją okołobiegunową to rój może być obserwowany całą noc.

Ile zobaczymy Drakonidów w tym roku? Tego dokładnie nie wiemy. W niektórych latach potrafił astronom „płatać figle” i dać niezapowiedziany pokaz „fajerwerków”. Największy z nich mia... zobacz więcej