To oni piszą dla Ciebie. Dodaj
coś od siebie » Ranking
Bieszczady 2012
39 Postów • Adamo
12 volt - wydajność akumulatorów
5 Postów • Adamo
Moje początki IC 405
12 Postów • zbuffer
Pytanie mak 102, 127
0 Postów • marekoo
Rysa na zwierciadle głównym 10" Synta
37 Postów • marekoo
Kilka zdjęć
Zobacz więcej
11 Postów • Lysy
Choinka na wolno
1 Komentarzy • xinins
Nowa Kometa z grupy Kreutza już w grudniu?
1 Komentarzy • MarcinekNu2
NASA znalazła planetę podobną do Ziemi
1 Komentarzy • grzep
Jak wygląda podróż z prędkością światła?
1 Komentarzy • szuu
Zbliża się maksimum roju Leonidów
1 Komentarzy • Hans
Historyczny start pierwszego polskiego satelity PW-Sat
Dokładnie o godzinie 11:00 czasu polskiego do...
NAJNOWSZE ARTYKUŁY
Polecane: 200 • Pokaż wszystkie
uzupełnij treść wiadomości
zamknij x
43°
M81 oraz M82 były już wielokrotnie fotografowane i opisywane, ale w trochę większym polu znajdziemy w okolicy 3 ciekawe inne obiekty. Dla celów bardziej edukacyjnych niż estetycznych, przedstawiam sąsiadki M81&M82:
NGC 2976 (również UGC 5221 lub PGC 28120) – galaktyka spiralna (Sc/P), znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy w odległości 12 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 8 listopada 1801 roku przez Williama Herschela. Galaktyka ta należy do Grupy galaktyk M81 i znajduje się na jej skraju.
Proces formowania gwiazd w NGC 2976 został uśpiony praktycznie przed milionami lat. Proces ten ustał w wyniku interakcji z innymi galaktykami Grupy M81. Wskutek tych oddziaływań gwiazdy znajdujące się na obrzeżach galaktyki zostały pozbawione pyłu a proces powstawania gwiazd przeniósł się do centrum galaktyki. Formowanie nowych gwiazd został ograniczony do około 5000 lat świetlnych wokół rdzenia NGC 2976.
Jak widać na zdjęciach wykonanych teleskopem Hubble'a NGC 2976 nie wygląda jak typowa galaktyka spiralna. Nie posiada ona wyraźnych ramion spiralnych. Nie posiada ona również centralnego wybrzuszenia gwiazd choć gaz jest skoncentrowany w jej centrum.
Galaktyka NGC 2976 znajduje się na tyle blisko od Ziemi że można badać jej pojedyncze gwiazdy określając ich kolor i jasność, a w konsekwencji czas kiedy powstały. Na zdjęciu Hubble'a niebieskie kropki to młode błękitne nadolbrzymy znajdujące się w pozosta... zobacz więcej
NGC 2976 (również UGC 5221 lub PGC 28120) – galaktyka spiralna (Sc/P), znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy w odległości 12 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 8 listopada 1801 roku przez Williama Herschela. Galaktyka ta należy do Grupy galaktyk M81 i znajduje się na jej skraju.
Proces formowania gwiazd w NGC 2976 został uśpiony praktycznie przed milionami lat. Proces ten ustał w wyniku interakcji z innymi galaktykami Grupy M81. Wskutek tych oddziaływań gwiazdy znajdujące się na obrzeżach galaktyki zostały pozbawione pyłu a proces powstawania gwiazd przeniósł się do centrum galaktyki. Formowanie nowych gwiazd został ograniczony do około 5000 lat świetlnych wokół rdzenia NGC 2976.
Jak widać na zdjęciach wykonanych teleskopem Hubble'a NGC 2976 nie wygląda jak typowa galaktyka spiralna. Nie posiada ona wyraźnych ramion spiralnych. Nie posiada ona również centralnego wybrzuszenia gwiazd choć gaz jest skoncentrowany w jej centrum.
Galaktyka NGC 2976 znajduje się na tyle blisko od Ziemi że można badać jej pojedyncze gwiazdy określając ich kolor i jasność, a w konsekwencji czas kiedy powstały. Na zdjęciu Hubble'a niebieskie kropki to młode błękitne nadolbrzymy znajdujące się w pozosta... zobacz więcej
» Zobacz całą galerię (591 zdjęć)
143°
Dokładnie o godzinie 11:00 czasu polskiego doszło do startu rakiety Vega z kosmodromu Kourou, mieszczącego się w Gujanie Francuskiej. Na pokładzie rakiety znalazł się pierwszy polski satelita PW-Sat. Urządzenie waży niespełna kilogram. Jego wymiary przypominają klasyczną kostkę Rubika. Zobacz historyczny lot w zamieszczonym materiale wideo.
62°
Już niedługo nad ranem bedzie można polować na Łabędzia. W ramach zabawy z materiałem z jesieni 2010 roku, który dopiero teraz miałem szansę obrobić pokazuję Cirrusa w szerokim ujęciu przez obiektyw 135 mm.
Zdjęcie robine pod ciemnym niebem, ale popełniłem błąd zbyt długo naświetlając klatki. Wyszło za dużo gwiazd tła, przez co sama mgławica jest mało wyraźna.
Jupiter 135 ( niestety znów na otwartej na full przysłonie ), Canon 300D mod., SVP bez guidingu, 26 klatek po 126" ISO400
Pozdrawiam
Zdjęcie robine pod ciemnym niebem, ale popełniłem błąd zbyt długo naświetlając klatki. Wyszło za dużo gwiazd tła, przez co sama mgławica jest mało wyraźna.
Jupiter 135 ( niestety znów na otwartej na full przysłonie ), Canon 300D mod., SVP bez guidingu, 26 klatek po 126" ISO400
Pozdrawiam
78°
Dzisiaj o godzinie 11:00 CET europejska rakiet – Vega wystartowała na orbitę a wraz z nią pierwszy polski studencki satelita PW-Sat. Satelita został zbudowany przez studentów Politechniki Warszawskiej przy wsparciu specjalistów z Centrum Badań Kosmicznych PAN oraz Biura Edukacyjnego ESA.
69°
Księżyc jest najbardziej fotogeniczny w okolicach kwadry. Długie cienie rzucane przez wały kraterów czynią obraz bardziej plastycznym. Jednak wygląd Księżyca w okolicach pełni też ma swój urok. Do końca życia nie zapomnę mojego zdziwienia, gdy przez małą lunetkę z dziecięcego zestawu optycznego zobaczyłem "promienie" wychodzące z Tycho. To moja próba sportretowania Księżyca Canonem i Syntą 8".
Czas naświetlania 1/50", ISO 100, obróbka Iris
Niestety próby zrobienia zdjęcia przy uzyciu barlowa 2x na dobsonie nie wypadają - obraz nie jest tak ostry jak w tym wypadku.
Czas naświetlania 1/50", ISO 100, obróbka Iris
Niestety próby zrobienia zdjęcia przy uzyciu barlowa 2x na dobsonie nie wypadają - obraz nie jest tak ostry jak w tym wypadku.
688°
Czy za Plutonem są jeszcze jakieś planety? Odpowiedź na to pytanie przyniosły dane z Teleskopu WISE. Na krańcach Układu Słonecznego jest planeta i to naprawdę olbrzymia. Co już o niej wiemy? Dwoje astrofizyków, Daniel Whitmire i John Matese z Uniwersytetu Luizjany w Lafayette, przeanalizowali dane pochodzące z Kosmicznego Teleskopu WISE, którego zadaniem było katalogowanie nowych komet i planetoid.
Okazuje się, że na krańcach naszego Układu Słonecznego, w zewnętrznej części Obłoku Oorta, znajduje się gazowa planeta czterokrotnie większa od Jowisza. Nadano jej nazwę Tyche (mitologiczna bogini szczęścia, losu i fortuny). Jej orbita jest oddalona od Słońca 15 tysięcy razy w porównaniu z orbitą Ziemi i 375 razy w porównaniu z Plutonem, najdalszym znanym dużym obiektem w naszym Układzie Słonecznym. Jak każda planeta gazowa, nie posiada ona skalistej powierzchni, a jedynie jest kulą wodoru i helu z charakterystycznymi pasami chmurowymi. Z pewnością posiada też ona liczne księżyce, którymi są planetoidy przejmowane z Obłoku Oorta.
Szczegółowe dane na temat nowej planety naukowcy przekażą w kwietniu. Jednocześnie zgłosili obiekt do Międzynarodowej Unii Astronomicznej, aby uznać go za dziewiątą planetę. Tutaj jednak może się pojawić problem, ponieważ nie do końca wiadomo skąd wzięła się Tyche. Według jednej z teorii jest ona obiektem zapożyczonym z innego układu planetarnego. Mogła zostać ściągnięta siłą grawitacji Słońca, a wcześniej obiegała obcą gwiazdę. ... zobacz więcej
Okazuje się, że na krańcach naszego Układu Słonecznego, w zewnętrznej części Obłoku Oorta, znajduje się gazowa planeta czterokrotnie większa od Jowisza. Nadano jej nazwę Tyche (mitologiczna bogini szczęścia, losu i fortuny). Jej orbita jest oddalona od Słońca 15 tysięcy razy w porównaniu z orbitą Ziemi i 375 razy w porównaniu z Plutonem, najdalszym znanym dużym obiektem w naszym Układzie Słonecznym. Jak każda planeta gazowa, nie posiada ona skalistej powierzchni, a jedynie jest kulą wodoru i helu z charakterystycznymi pasami chmurowymi. Z pewnością posiada też ona liczne księżyce, którymi są planetoidy przejmowane z Obłoku Oorta.
Szczegółowe dane na temat nowej planety naukowcy przekażą w kwietniu. Jednocześnie zgłosili obiekt do Międzynarodowej Unii Astronomicznej, aby uznać go za dziewiątą planetę. Tutaj jednak może się pojawić problem, ponieważ nie do końca wiadomo skąd wzięła się Tyche. Według jednej z teorii jest ona obiektem zapożyczonym z innego układu planetarnego. Mogła zostać ściągnięta siłą grawitacji Słońca, a wcześniej obiegała obcą gwiazdę. ... zobacz więcej
79°
Wczoraj wieczorem niebo się rozpogodziło... co prawda było zimno (ale nie aż tak zimno jak było), ale warunki dopisały, szczególnie na Marsie - na którym sporo chmur widać.
Księżyc - Atik 314L+, TSAPO65Q; ProPlanet 742:
http://www.rkastrofoto.appspot.com/...
Fotki "maficzne" i "starości" niebawem
Saturn - żółty i pomarańczowy longpass ("wizualne"); f/30:
http://www.rkastrofoto.appspot.com/...
Mars; RGB, LRGB, ORGB, RedLum-RGB, PrPlanet742-RGB przy f/30; ~23:50:
http://www.rkastrofoto.appspot.com/...
Mars; RGB i ORGB przy f/30; ~00:10:
http://www.rkastrofoto.appspot.com/...
... zobacz więcej
Księżyc - Atik 314L+, TSAPO65Q; ProPlanet 742:
http://www.rkastrofoto.appspot.com/...
Fotki "maficzne" i "starości" niebawem
Saturn - żółty i pomarańczowy longpass ("wizualne"); f/30:
http://www.rkastrofoto.appspot.com/...
Mars; RGB, LRGB, ORGB, RedLum-RGB, PrPlanet742-RGB przy f/30; ~23:50:
http://www.rkastrofoto.appspot.com/...
Mars; RGB i ORGB przy f/30; ~00:10:
http://www.rkastrofoto.appspot.com/...
... zobacz więcej
68°
Cześć.
Ciągnę wątek z szerokimi polami.
Herkules + placuszki
M13 / NGC 6205 (5,90 Mag)
M92 / NGC 6341 (6,50 Mag)
Warunki:
Jesienne niebo w górach
Seeing 3/5 + trochę łuny od księżyca
EOS 550D + Helios 50mm + AT
11x 100sek ISO 800
1280x849
polecam pełną klatkę
5180x3436 - 14mb
http://www.fileserve.com/file/R58earm/...
Ciągnę wątek z szerokimi polami.
Herkules + placuszki
M13 / NGC 6205 (5,90 Mag)
M92 / NGC 6341 (6,50 Mag)
Warunki:
Jesienne niebo w górach
Seeing 3/5 + trochę łuny od księżyca
EOS 550D + Helios 50mm + AT
11x 100sek ISO 800
1280x849
polecam pełną klatkę
5180x3436 - 14mb
http://www.fileserve.com/file/R58earm/...
54°
Gwiazdozbiór w Lutni
Jesienne niebo w górach
Seeing 3/5 + trochę łuny od księżyca
EOS 550D + Helios 50mm + AT
6x 100sek ISO 800
1280x863
pełna klatka
5207x3510
http://www.fileserve.com/file/9vW8PUJ/...
Jesienne niebo w górach
Seeing 3/5 + trochę łuny od księżyca
EOS 550D + Helios 50mm + AT
6x 100sek ISO 800
1280x863
pełna klatka
5207x3510
http://www.fileserve.com/file/9vW8PUJ/...
55°
Kolejna fotka z serii szerokie pola.
Gwiazdozbiór Delfin+ fragment Pegaza.
Pełną klatkę najlepiej obrócić o około 30 stopni
http://gigaimg.com/images/...
i porównać w Stellarium z datą 17-09-2011 godzina 20:51 - analizę najłatwiej rozpocząć od fragmentu Delfina w prawym dolnym rogu zdjęcia. Samo zdjęcie nie jest najłatwiejsze do "rozpracowania". Mnóstwo "hippów" a mało pkt. odniesienia w postaci jaśniejszych gwiazd. Nie chciałem ciąć zdjęcia więc załapały się druty. Psują estetykę zdjęcia.
Warunki:
Jesienne niebo w górach
Seeing 3/5 + trochę łuny od księżyca
EOS 550D + Helios 50mm + AT
5x 100sek ISO 800
1280x866
pełna klatka:
5242x3548
http://www.fileserve.com/file/CxKP6vP/...
Atropozdro
Gwiazdozbiór Delfin+ fragment Pegaza.
Pełną klatkę najlepiej obrócić o około 30 stopni
http://gigaimg.com/images/...
i porównać w Stellarium z datą 17-09-2011 godzina 20:51 - analizę najłatwiej rozpocząć od fragmentu Delfina w prawym dolnym rogu zdjęcia. Samo zdjęcie nie jest najłatwiejsze do "rozpracowania". Mnóstwo "hippów" a mało pkt. odniesienia w postaci jaśniejszych gwiazd. Nie chciałem ciąć zdjęcia więc załapały się druty. Psują estetykę zdjęcia.
Warunki:
Jesienne niebo w górach
Seeing 3/5 + trochę łuny od księżyca
EOS 550D + Helios 50mm + AT
5x 100sek ISO 800
1280x866
pełna klatka:
5242x3548
http://www.fileserve.com/file/CxKP6vP/...
Atropozdro
105°
Pogoda nie rozpieszcza, próba zrobienia Rozety skończyła się fiaskiem przez palących w kominku sąsiadów. Pozostaje zeszłoroczna M42 i okolice zrobiona Jupiterem 135mm, Canonem 300D mod na SVP. Tym razem pod ciemnym niebem bez filtrów ALP. Całość to 65 minut materiału przy ISO200, klatki od 60" do 180".
Na pierwszy rzut oka widać to po większym zróżnicowaniu kolorów. Niestety nawet w dużej odległości od miasta wychodzą gradienty od LP. Zauważyłem , że znacznie większe w sezonie grzewczym niż latem. To pewnie wpływ rozproszonego dymu z niskiej emisji.
W lewym górnym rogu załapała się również M78. Niestety stale robię błąd robienia zdjęć na maksymalnie otwartej przysłonie i niestety gwiazdki pozostawiają trochę do życzenia.
Na pierwszy rzut oka widać to po większym zróżnicowaniu kolorów. Niestety nawet w dużej odległości od miasta wychodzą gradienty od LP. Zauważyłem , że znacznie większe w sezonie grzewczym niż latem. To pewnie wpływ rozproszonego dymu z niskiej emisji.
W lewym górnym rogu załapała się również M78. Niestety stale robię błąd robienia zdjęć na maksymalnie otwartej przysłonie i niestety gwiazdki pozostawiają trochę do życzenia.
120°
Jeszcze 10 lat temu wiedzieliśmy o istnieniu tylko 16 księżyców Jowisza. Do dzisiaj za pomocą najróżniejszych teleskopów i sond kosmicznych odkryliśmy wiele kolejnych i ich liczba wzrosła do aż 66. Jowisz i Saturn rywalizują ze sobą w konkursie na największą liczbę odkrytych księżyców. Na chwilę obecną wygrywa Jowisz, który właśnie wzbogacił się o kolejne dwa naturalne satelity.
Oczywiście istniały one od dawien dawna, ale dopiero teraz naukowcy zdołali je odkryć. Nowe nabytki w żadnym razie nie mogą się równać z tymi największymi, odkrytymi za pomocą lunety w siedemnastym wieku. [b]Tym razem odkryć księżyce o kryptonimach S/2011 J1 i J2 S/2011 było bardzo trudno, bo są najmniejszymi w całym Układzie Słonecznym.[/b] Ich średnica wynosi ledwie 900 metrów, a więc są aż 5 tysięcy razy mniejsze od największego księżyca, Ganimedesa. Wykorzystano do tego Teleskop Magellan-Baade znajdujący się w Obserwatorium Las Campanas w Chile.
Miniaturowe naturalne satelity obiegają Jowisza po bardzo odległej orbicie, dlatego jedno pełne okrążenie zajmuje im odpowiednio 580 i 726 dni. Naukowcy nie mają żadnych wątpliwości, że w przyszłości uda im się odkryć kolejne księżyce, jeśli nie za pomocą naziemnych teleskopów, to przy okazji misji sondy Juno, której zadaniem będzie dokładne zbadanie Jowisza w połowie 2016 roku. Kolejne misje są planowane na lata 20. bieżącego wieku.
Historia odkrywania jowiszowych księżyców liczy sobie setki lat. Po raz pierwszy na księ... zobacz więcej
Oczywiście istniały one od dawien dawna, ale dopiero teraz naukowcy zdołali je odkryć. Nowe nabytki w żadnym razie nie mogą się równać z tymi największymi, odkrytymi za pomocą lunety w siedemnastym wieku. [b]Tym razem odkryć księżyce o kryptonimach S/2011 J1 i J2 S/2011 było bardzo trudno, bo są najmniejszymi w całym Układzie Słonecznym.[/b] Ich średnica wynosi ledwie 900 metrów, a więc są aż 5 tysięcy razy mniejsze od największego księżyca, Ganimedesa. Wykorzystano do tego Teleskop Magellan-Baade znajdujący się w Obserwatorium Las Campanas w Chile.
Miniaturowe naturalne satelity obiegają Jowisza po bardzo odległej orbicie, dlatego jedno pełne okrążenie zajmuje im odpowiednio 580 i 726 dni. Naukowcy nie mają żadnych wątpliwości, że w przyszłości uda im się odkryć kolejne księżyce, jeśli nie za pomocą naziemnych teleskopów, to przy okazji misji sondy Juno, której zadaniem będzie dokładne zbadanie Jowisza w połowie 2016 roku. Kolejne misje są planowane na lata 20. bieżącego wieku.
Historia odkrywania jowiszowych księżyców liczy sobie setki lat. Po raz pierwszy na księ... zobacz więcej
484°
Kolejna planeta gotowa do zamieszkania. I to na wyciągnięcie ręki - RMF24.pl - Astronomowie informują o odkryciu kolejnej planety "gotowej do zamieszkania". Ich zdaniem GJ 667Cc, krążąca wokół gwiazdy zaledwie 22 lata świetlne od nas, to najlepsza znana
122°
Pogoda była łaskawa i wraz z M44 udało mi się uwiecznić konia i płomień.
Dla mnie trudny obiekt w obróbce, ale to nie nowość, bo prawie każdy jest trudny:) Pewnie wrócę do tego materiału.
21x480s, ISO800, C350D mod, SW150/750
29.01.2012
Dla mnie trudny obiekt w obróbce, ale to nie nowość, bo prawie każdy jest trudny:) Pewnie wrócę do tego materiału.
21x480s, ISO800, C350D mod, SW150/750
29.01.2012
58°
M31 w Andromedzie
Do tego zdjęcia wracam od pół roku pracując nad obróbką. Ciągle wychodzi coś nowego, inne doświadczenia.
EOD 550D unmod + Super Takumar 135mm + AstroTrack - tereny podmiejskie w okolicach Konstancina
łączny czas 1h 14min ISO 800
po raz pierwszy wystawiam zdjęcie w galerii nie dla początkujących
Do tego zdjęcia wracam od pół roku pracując nad obróbką. Ciągle wychodzi coś nowego, inne doświadczenia.
EOD 550D unmod + Super Takumar 135mm + AstroTrack - tereny podmiejskie w okolicach Konstancina
łączny czas 1h 14min ISO 800
po raz pierwszy wystawiam zdjęcie w galerii nie dla początkujących
Zobacz więcej ...
